Ελιά

Η ελιά είναι αειθαλές δέντρο με ασημοπράσινο φύλλωμα και ισχυρή παρουσία στο ελληνικό τοπίο. Αναπτύσσεται αργά, αλλά με τον χρόνο αποκτά εκτεταμένη κόμη και κορμό· μια νεαρή ελιά σε γλάστρα δεν παραμένει μόνιμα μικρό φυτό χωρίς κλάδεμα και σωστή διαχείριση.

Θέση και χώρος

Χρειάζεται πλήρη ήλιο και όσο γίνεται πιο ανοιχτή, ζεστή θέση. Φύτεψέ τη σε βαθύ, καλά στραγγιζόμενο έδαφος και άφησε απόσταση από τοίχους ή δίκτυα, ανάλογα με το τελικό μέγεθος της ποικιλίας. Σε βεράντα χρησιμοποίησε βαρύ δοχείο με ελεύθερη απορροή και μην καλύπτεις τις οπές με κασπώ γεμάτο νερό.

Πότισμα και εγκατάσταση

Πότιζε ένα νέο δέντρο τακτικά ώσπου να ριζώσει. Έπειτα η ελιά αντέχει την ξηρασία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μια γλάστρα μπορεί να μένει στεγνή για απεριόριστο διάστημα. Έλεγχε το χώμα σε βάθος και πότιζε καλά όταν έχει στεγνώσει, ιδιαίτερα σε καύσωνα. Η μόνιμη υγρασία και το βαρύ, συμπιεσμένο χώμα είναι σοβαρότεροι κίνδυνοι από ένα σύντομο ξηρό διάστημα.

Κλάδεμα και καρποφορία

Αφαίρεσε ξερά, τραυματισμένα ή διασταυρούμενα κλαδιά και διατήρησε αεριζόμενη κόμη, χωρίς υπερβολικό κλάδεμα κάθε χρόνο. Η παραγωγή καρπών εξαρτάται από ποικιλία, ηλικία, επικονίαση και κλίμα, επομένως ένα καλλωπιστικό δέντρο δεν εγγυάται συγκομιδή. Οι ωμές ελιές χρειάζονται ειδική επεξεργασία για να γίνουν βρώσιμες.

Ασφάλεια και έλεγχος

Η ένδειξη για κατοικίδια παραμένει άγνωστη λόγω έλλειψης ειδικής τεκμηρίωσης στις πηγές. Έλεγχε επίσης για κοκκοειδή και ασυνήθιστες κηλίδες και προμηθεύσου φυτά από υπεύθυνη πηγή, επειδή η ελιά είναι ξενιστής σοβαρών φυτοπαθολογικών οργανισμών.